Dagboek over een macslift

Hieronder het dagboek zoals dat is bijgehouden door een patiënte van mij die een Macslift heeft ondergaan. Met daarbij de foto’s die ze de eerste dagen heeft gemaakt. Het beschrijft de eerste dagen na de operatie, hoe het met de pijn is (niet!) hoe de zwelling is (valt mee!) en de verkleuring. Door de beschrijving en door de woorden krijg je best een goed beeld.

Dag 1: de operatie dag.

Foto’s gemaakt vlak voor de operatie

Vanaf 12 uur ‘s nachts heb ik niets meer gedronken of gegeten. Voordat ik naar de kliniek ging heb ik gedoucht en mijn haren gewassen met een betadine shampoo.

Ik kom om 09.30 aan in de kliniek en word vriendelijk ontvangen.

Na even gewacht te hebben in een ontvangst kamer, word ik opgehaald door een assistente. Ik ben niet nerveus en weet de toch wel erg spannende gebeurtenis wat van mij af te zetten. Ik word meegenomen naar een kleine kamer, waar ik kennis maak met Corrie de verpleegkundige die dienst heeft. Daar kleed ik mij uit, op ondergoed en hemdje na en er wordt mij verzocht een papieren operatieschort en een mutsje aan te doen. Daarna word ik naar mijn bed gebracht op een zaal met ongeveer 6 bedden naast elkaar, met gordijnen voor privacy. Kundig en zonder dat ik het voelde wordt een infuusnaald in mijn rechterhand aangelegd. Niet lang daarna komt de vriendelijke anesthesist langs om mij uit te leggen wat de  sedatie inhoudt die ik ga krijgen en hij neemt hiervoor zijn tijd. Sedatie is een lichte narcose, waarbij je wel wakker gemaakt kan worden tijdens de operatie en eventueel kan antwoorden op vragen. De naverschijnselen zijn nihil.

Dr. Laban komt langs en vraagt hoe ik mij voel en stelt mij op m’n gemak. Om 10.30 loop ik met Corrie naar de ok waar ik op een ok bed plaats neem. Mijn rechterarm wordt op een plank gelegd en een infuus aangesloten. Intussen komt dr. Laban de operatie kamer binnen en de anesthesist brengt sedatie vloeistof via het infuus in, er wordt voortdurend uitleg gegeven. Soms prikt deze vloeistof zeggen ze, maar ik voel er niets van. Het duurt niet lang of ik ben in een soort droom-slaap. Niet vervelend. Van de operatie die 1,5 uur duurde merk ik heel weinig. Ik hoor gepraat maar wat er gezegd wordt dringt niet tot mij door. Wel voel ik dat mijn hoofd opzij wordt legt en word ik wakker van mijn eigen licht gesnurk (waar ik me voor excuseer 🙂 dit herinner ik me.

Als het achter de rug is wordt er een verband om mijn hoofd gewikkeld en dan ben ik ook weer helemaal wakker. Op dat moment word ik een beetje emotioneel, maar dat vindt iedereen normaal.

Nog in de kliniek, met verband.

Dr Laban vertelt me dat de facelift heel goed geslaagd is en ik word naar zaal gereden.Terug op zaal krijg ik vrijwel direct een glas water, een kopje thee en een beschuitje met jam aangeboden, wat erg welkom is. Kort daarna komt dr Laban langs en vraagt hoe ik me voel. Hij zegt dat alles helemaal naar wens is gegaan. Ik heb geen pijn, maar de narcose en plaatselijke verdoving zijn wellicht ook nog niet uitgewerkt. Verpleegkundige Corrie haalt kort daarna het verband eraf omdat het wat afzakt. Ik krijg een strak hoofdverband om mijn hoofd en kin dat met klitten banden vast zit. Voordat ze dit om doet laat ze me eerst in een spiegel kijken en ik schrik een beetje omdat mijn gezicht er vreemd en opgezwollen uit ziet. Maar iedereen stelt me gerust dat dit heel normaal is en dat alles mooi wegtrekt in de loop van de komende weken.

Na een paar uur kan ik naar huis, ik word opgehaald. Ik voel me heel helder en goed. Thuis gekomen ga ik meteen op bed liggen met mijn hoofd op twee kussens en de verdere dag en avond doe ik niets anders dan slapen en dommelen. Die avond eet ik pasta zodat ik niet erg veel hoef te kauwen. Het is even wennen met het hoofd verband dat ook je kin bedekt dus trek ik het tijdens het eten wat van mijn kin. Ook de hele nacht slaap ik als een roos alsof de sedatie toch nog wat doorwerkt. Ik heb geen pijn, enkel een wat strak gevoel aan de zijkanten van mijn gezicht.

 

Dag 2

De volgende ochtend word ik wakker na een goede nachtrust en doe ik erg nieuwsgierig het verband eraf. Ik ben verrast hoe veel mooier het er al uit ziet, heel anders dan direct na de operatie. Nog wel opgezwollen natuurlijk, maar als je dat wegdenkt (lichtjes je handen over de zijkanten van je gezicht legt) kan ik het (mooie) resultaat al zien. Daarna ga ik douchen , de eerste ochtend nog wel met een badmuts.

Deze dag loop ik wat rond maar ik zoek vaak weer lekker mijn bed op met wat tijdschriften en boeken. Ik heb nog steeds helemaal geen pijn. Het eten gaat prima.

 

Dag 3

dag 2 met het chin-up klittenband verband.

Slapen doe ik sinds de operatie op mijn rug met mijn hoofd op 2 kussens, dat gaat wonderbaarlijk goed. Ik heb helemaal geen pijn, nog steeds enkel een strak gevoelloos gevoel aan de zijkanten van mijn gezicht.

Ik was mijn haar en voorzichtig rondom mijn oren. Boven mijn oor en ook aan de achterkant van mijn oorlel zitten enkele metalen krammetjes, die er na 8 dagen worden uitgehaald zei dr Laban.

De rest van de hechtingen zijn onzichtbaar behalve 1 of 2 die net in mijn oor zitten, maar die lossen op. Na het douchen bloedt 1 van die hechtingen in mijn oor een beetje na, maar dat dep ik voorzichtig wat droog met een tissue. Ik laat mijn haar drogen zonder een föhn te gebruiken, dat mij werd afgeraden in de kliniek. Daarna doe ik het hoofdverband er weer op wat erg makkelijk gaat, ook nog deze dag doe ik wat pads over mijn oren onder het verband. Vandaag kom ik wat vaker uit bed, maar ik merk dat ik soms ineens erg moe word, alsof ik een soort jetlag heb en geef daar maar lekker aan toe. Veel mag ik toch niet doen die eerste week.

 

Dag 4

Ik douche vandaag weer met een badmuts op. De zwelling lijkt al ietsje minder. Dr Laban zei dat de ergste zwelling vandaag en morgen is. Vandaag lig ik nog veel op bed maar tussendoor zit ik in de tuin, in de schaduw en geniet van het mooie weer. Ik lees veel boeken, geef me over aan het niets doen. ‘S nachts slaap ik nog steeds op mijn rug met mijn hoofd op twee kussens, ik durf tot nu toe nog niet op mijn zij te liggen.

Ik heb deze eerste 4 dagen geen pijn gehad en dus zal dat ook nu niet meer gebeuren. Enkel dus het strakke gevoel. Het strakke hoofdverband doe ik nu met tussen pozen af. Maar het voelt toch weer goed om het daarna weer om te doen, het geeft een soort steun.

 

Dag 5

de vijfde dag

Vanmorgen heb ik mijn haar weer gewassen; ik ben uitgenodigd door een vriendin voor een dag en een nachtje in hun vakantie huisje aan het water. Het is een schitterende dag. Ik rijd achter haar aan in mijn auto. Het hoofdverband heb ik voor die gelegenheid afgedaan. De zijkanten van mijn gezicht zijn nog steeds opgezwollen strak en gevoelloos, maar mijn haar valt erover, dus het valt niet op. Daarbij lijkt de zwelling echt af te nemen. Aan de rechterkant is het blauwer dan aan de linker kant. De auto rit ging prima en aan het begin van de middag doe ik het hoofdverband er weer op, wat ook weer prettig is. Ik voel dat het allemaal wat strakker wordt na een tijdje zonder verband. Ik heb een grote hoed gekregen en die doe ik op als ik buiten ben en ik zit hoofdzakelijk in de schaduw.

‘S nachts heb ik goed geslapen en voor het eerst kan ik weer ontspannen op mijn zij slapen, dat ging zomaar vanzelf.

 

Dag 6

Vanmorgen rijd ik weer naar huis, zonder hoofdtooi om. ‘S middag krijg ik bezoek van mijn dochter en zij heeft het resultaat bewonderd. De zijkanten van mijn gezicht zijn nog steeds wat opgezwollen, maar het wordt steeds minder en daardoor voelt het ook niet meer zo strak aan. Als ik mijn handen er opleg is het gevoelloos, een soort gevoelloosheid als na een verdoving bij de tandarts. Ook het eten gaat makkelijker, hoewel het nooit echt een probleem is geweest, maar het kauwen gaat duidelijk makkelijker dan in het begin van de week.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

het litteken na 1 week

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 7

Vandaag laat ik het hoofdverband er steeds vaker af. Ik maak een wandeling. Ik merk dat de krammetjes achter mijn oor wat beginnen te jeuken en te trekken. De zwelling is weer minder dan gisteren, maar nog wel duidelijk te zien. De blauwe plekken zijn in de loop van de week groter geworden en zakken nu naar beneden tot aan mijn kin. Ik ben al heel blij met het resultaat, als ik de zwelling wegdenkt en mijn handen er over heen leg zie ik hoe mooi het wordt.

Dag 8

Weer is de zwelling wat afgenomen, elke dag is een beetje minder en de blauwe plekken worden wat gelig. Ik ga met de bus naar de stad en heb wat geshopt. Af en toe werp ik een steelse blik in voorbijgaande spiegels en ik ben plezierig verbaasd! De helft van de krammetjes zijn er vandaag uit gehaald, dat voelt beter want  ze begonnen wat te trekken en Dr Laban zei dat ze ook niets meer doen, ze hebben hun werk gedaan. Er zitten ook een paar hechtingen in mijn oor, maar die lossen vanzelf op.

 

Dag 9

Vandaag is de zwelling weer iets afgenomen en daardoor is ook vooral het strakke gevoel is minder. De blauwe plekken zijn nog wel zichtbaar, rechts nu tot aan mijn kin, maar het is goed te camoufleren met sjaal en coltrui. Het verband laat ik er nu de hele dag af. Ik heb ook niet meer de behoefte het om te doen. Alleen ‘s nachts doe ik het om, dat moet nog tot volgende week maandag.

 

Woensdag dag 10

Vannacht begon het hoofdverband wat te irriteren, omdat het wat strak zat over de krammetjes. Vroeg in de ochtend doe ik daarom het verband er weer af. Weer is de zwelling een stuk afgenomen. De geel-blauwe plekken zijn nog wel zichtbaar.

Vanmiddag zijn de rest van de krammetjes er uit gehaald en ook een paar hechtingen in mijn oor die nog niet helemaal opgelost waren, het voelt prettig. Gonnie, de verpleegkunidge, vond het er prima uit zien. Thuis kijk ik met een spiegeltje hoe het er allemaal uit ziet.

Boven mijn oor onder het haar zitten korstjes waar de krammetjes hebben gezeten, ik laat die gewoon zitten tot ze er vanzelf afvallen. Achter mijn oorlel is het wat vuriger en iets meer opgezwollen. Rond mijn oor ziet het litteken er mooi strak en rustig uit. Daar zie je over een tijdje niets meer van. De routine van mijn dagelijkse leven heb ik gedurende de laatste paar dagen weer opgepikt. Maar ik buk wel met doorgezakte knieën en ik til nog niets zwaars. Soms moet ik er aan denken dat aan iemand te vragen, best moeilijk want het is geen kwestie van niet kunnen.

 

 

 

 

 

 

 

 

dag 12

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag dag 11

Vandaag was ik mijn haar en met de shampoo zeep ik weer het litteken en vooral de hechting wondjes voorzichtig in. Dit is de eerste dag dat het rondom het litteken een beetje oncomfortabel voelt, vooral in het oor en achter de oorlel. Het voelt ook een beetje warm, wat opgezwollen en wat jeukerig. Ik denk dat de wondjes van de hechtingen iets irriteren, die krijgen wellicht de kans op genezing nu de hechtingen er uit zijn.

Na het douchen dep ik het daar voorzichtig met lichte druk droog en ik zie dat er een beetje vloeistof op de tissue zit. Verder laat ik de wondjes met rust. Na het droogdeppen en verwijderen van wat wondvloeistof voelt het rustiger. Het hoofdverband doe ik ‘s nachts nog wel om, dat voelt ook wel veilig door de steun die het geeft en nu de krammetjes er uit zijn irriteert het niet meer.

 

Vrijdag, Dag 12

Vandaag heb ik weer mijn haren gewassen. En weer zoals altijd mijn hele litteken voorzichtig ingezeept, rondom mijn oor. nu komt er tijdens het droogdeppen een beetje wondvloeistof uit de wondjes achter mijn oorlel op de tissue. Ik merk dat de wondjes in de loop van de dag al veel rustiger aanvoelen dan gisteren. Het strakke gevoel langs de zijkant van het gezicht is nu beperkt langs mijn oor en iets naar beneden. De blauwe plekken worden steeds vager, ze zijn nauwelijks meer te zien. De onderkant van mijn gezicht is nog steeds wat boller, vooral net beneden mijn oor.

Ik ben vandaag met een vriendin gaan winkelen en ik voelde me prima, had nergens last van en elke keer dat ik in een spiegel keek was ik blij verrast met wat ik zag.

Dag 13

Vanmorgen zie ik een beetje bloed op het hoofdverband, het komt zo te zien van de rechterkant en van de hechtingen in mijn oor en onder mij oorlel.

Alle hechtingswondjes zien er rustig, droog en niet opgezwollen uit, dus ik maak me geen zorgen. Het zal wel door de druk gekomen zijn toen ik op mijn zij sliep vannacht.

Vandaag doe ik het rustig aan en heb de hele dag gelezen.

De zwellingen die de hele zijkanten van mijn gezicht bedekten slinken, en worden meer plaatselijk, dus aan de onderkant rond de kaaklijn is het nu dikker, het lijkt allemaal wat naar beneden te zakken. Het strakke gevoel verandert in gewoon gevoelig.

 

Dag 14

Vandaag ben ik een dagje met een vriendin de stad in geweest. Mijn haar had ik voor de operatie zo laten knippen dat het de zijkanten van mijn gezicht goed bedekt, daar ben ik nu erg blij mee want de blauwe plekken zijn nog steeds zichtbaar. Aan de rechterkant meer dan links maar dat was al vanaf het begin zo. Af en toe laten er wat korstjes los, en de littekens om mijn oor zien er prachtig uit.

 

Dag 15

Dit is de laatste nacht dat ik mijn hoofdverband draag.

Als ik wakker wordt is nu duidelijk links de zwelling minder dan rechts

De vorm van mijn gezicht is dus iets ongelijk.

De zwelling zakt duidelijk naar beneden. Net boven de kaaklijn is het dikker, daarboven een stukje niet en net voor mijn oor is het ook weer wat dikker. Dus als ik met mijn handen voel is het wat oneffen en “bobbelig” terwijl het eerst allemaal “egaal” dik was. De vorm van mijn hoofd wordt nu ook minder rond. Het betekent dus dat nu langzaam de zwelling verdwijnt maar op sommige plekken eerder dan andere.

Als ik mijn vingers op de huid rondom en beneden mijn oren leg lijkt het gevoel in de huid wat terug te komen, het is niet meer zo strak en gevoelloos.

Ik ben heel blij met het resultaat zover. Familie en bekenden van mij zeggen ook dat het heel mooi is, maar het is niet zo dat het ze direct opvalt dat ik erg veranderd ben, dat vind ik een prettig idee.

Het is vandaag 2 weken sinds de operatie. En al met al kan ik zeggen dat het mij 100% is meegevallen.

Dag 25

Hierbij de foto na 25 dagen:

foto van vóór de operatie en na 25 dagen


Copyright 2016 | All Rights Reserved | eriklaban.nl